Binnenwerk van david ratcliff doen ontaarden de schoonheidsleer van Fris vervaardigde met een straat slim grittiness. Gebruikende de methodes van de rug steeg vandalisme, Ratcliff bekeerlingen hét irreverence van de sjabloon graffiti binnen welige canvas van verfijnde wens. Kaping afbeeldingen van de roet mags, woning aankleding dagbladen, consument vlugschriften, en het internet, nevel van Ratcliff geschilderd 'collages' bestaan als twee-schakering velden dat opkomen aflopen van het getij met ogenblikkelijk lux. Zijn binnenwerk opereren als 'rug catalogien' of eigentijdse geschiedenis schilderstukken. Als Ratcliff zet uiteen, "hun bedoeling zit op een lokaal van de definitie t.o.v. het alles in cultuur dat is geen oorspronkelijke communicatie".
Maskage smerige duister met luguber plastic kleuren, canvas van Ratcliff galmen met een gecorrupteerde knapheid. Herdenkend stripboek illustratie, trippy aanplakbiljeten, en ramp afdrukken van Warhol, Ratcliff enmeshed afbeeldingen regurgitate massamedia smelten. Overlapte, fragmentariseerde, en gegeven solarised effect, hét op staande voet herkenbaar bezwijmt binnen afgewekene bezetenheid als Ratcliff hogelijk fatsoeneerde vlakken versljten in doordringende afstanden, stofregens, en misten.
Beïnvloedde door de rijke grootsheid van 80 kunst, werk van Ratcliff belichaamt alle mode en autoriteit associeerde met dat decennium van de decadentie. Hurende de literaire structuren van schrijvers Brett Easton Ellis en Dennis Cooper, zijn schilderstukken archiveren beschikbaar iconography op een reeks 'lijsten' weerkaatsende een non-vertelsel vacuity: Pornografie, grootheid, en stand symbolen culmineren als culturele vereenzelviging en kritiek. Kopiërend hun hoge ontwerp met hét lo-tech werkwijze, Ratcliff wedergeeft hun lokken als zowel dringende als ontaarde, poserende media geinduceerd angstgevoel als het ultieme handelsartikel du jour aan.